Powszechnie uważa się, że prostym testem stali nierdzewnej jest sprawdzenie jej za pomocą magnesu. Jeśli przyciąga, produkt nie jest ze stali nierdzewnej. Jednakże założenie to jest błędne.
Gatunki stali nierdzewnej powszechnie stosowane do elementów złącznych to gatunki austenityczne, takie jak AISI-304 i AISI-316. Dostarczane w postaci arkuszy lub cewek, są zasadniczo niemagnetyczne. Kiedy te formy są obrabiane – wyginane, głęboko tłoczone, formowane w rurkę – stają się magnetyczne.
Siła magnetyzmu zależy od stopnia odkształcenia metalu. Nawet gdy te gatunki są cięte (na zimno, przez ścinanie), odkształcenie krawędzi metalu powoduje magnetyzm.
Śruby ze stali nierdzewnej powstają poprzez kucie na zimno łba i walcowanie na zimno lub obróbkę skrawaniem gwintu. Często są dość silnie magnetyczne.
W jaki sposób austenityczna stal nierdzewna staje się magnetyczna?
Mikrostruktura metalu nadaje stali właściwości magnetyczne. Jeżeli wybrana stal nierdzewna była austenityczna, np. typu 304, a część mikrostruktury została zmieniona na którąkolwiek z pozostałych czterech klas, wówczas materiał miałby pewną przenikalność magnetyczną, tj. magnetyzm, wbudowany w stal.
Mikrostruktura austenitycznej stali nierdzewnej zmienia się również w wyniku procesu znanego jako transformacja wywołana naprężeniem martenzytycznym (MSIT). Jest to mikrostrukturalne przejście od austenitu do martenzytu, które może nastąpić w wyniku obróbki na zimno (metoda produkcji wielu elementów złącznych) i stopniowego chłodzenia od temperatur austenityzowania. Ponieważ martenzyt jest magnetyczny, wcześniej niemagnetyczna austenityczna stal nierdzewna nagle zacznie wykazywać magnetyzm.
Praca na zimno
Choć może się tak nie wydawać, wszystkie elementy złączne mogą zostać poddane znacznej obróbce na zimno, zanim zaczną pracować w terenie. Łączniki do obróbki na zimno mają miejsce podczas operacji ciągnienia drutu, kształtowania i walcowania gwintów. Każdy z tych procesów zwykle wytwarza wystarczającą ilość martenzytu, aby wytworzyć wykrywalny poziom magnetyzmu.
Czy magnetyzm wpływa na odporność stali nierdzewnej na korozję?
Magnetyzm i odporność na korozję nie są ze sobą powiązane. Odporność na korozję zależy od ilości chromu i (w niektórych przypadkach) molibdenu obecnych w stali nierdzewnej. Im wyższa zawartość chromu i molibdenu, tym lepsza odporność na korozję.
Dlatego też główny cel, dla którego stosuje się łączniki ze stali nierdzewnej – odporność na korozję, nie ma wpływu na żaden magnetyzm i jest bezpieczny w użyciu.
Jedynie w przypadku zastosowań specjalistycznych, takich jak urządzenia MRI, w których występuje silne pole magnetyczne, użytkownik/projektant musi rozważyć rozmagnesowanie elementów złącznych ze stali nierdzewnej.
Różne typy kołków ustalających
Wenqi oferuje szeroką gamę kołków ustalających ze stali nierdzewnej, dostosowanych do różnych wymagań aplikacji.
Standardowe wymiary kołków ustalających, takie jak DIN 6325, DIN 7, ISO 2338 i ISO 8734, są dostępne z magazynu; inne rozmiary są dostępne na życzenie.
